Bright sides

Ik heb autistische kenmerken als het op het kijken van filmen aankomt. Ik wil op voorhand geen enkel commentaar horen over een film. Geen enkel. Niet ik vond het goed of ik vond het slecht. Ik kan er ook niet tegen dat er commentaar wordt gegeven tijdens een film. Soms zit ik helemaal in de sfeer, en als M. dan ineens een opmerking maakt (en hij is het type dat zich bv. ergert aan het feit dat ze de auto niet sluiten in de film en die ergernis graag ventileert) dan word ik daar helemaal uit weggehaald. Als ik ooit een moord bega, zal het waarschijnlijk zijn omdat iemand mij het einde van een film heeft verraden terwijl ik aan het kijken was.

Maar mijn eigen gedrag begint wel de spuigaten uit te lopen. Laatst was ik nl. geërgerd dat ik de titel van een film wist: “mio fratello è figlio unico”, “mijn broer is enig kind”. Heel de film zit ik natuurlijk te denken wat die titel nu eigenlijk zou betekenen. En ik verwacht natuurlijk dat er een verwijzing naar komt in de film, of meer zelfs, dat het zinnetje wordt uitgesproken, maar niets van dat alles. Volgens mij klopt de titel ook niet voor een aantal redenen, die ik niet ga uitleggen omdat ik ook liever zelf niet vermoord wordt door iemand die even maniakaal is als ik en die de film nog niet gezien heeft. Het jammere is dus dat ik in plaats van te genieten van de film heel de tijd naar de betekenis van die titel heb zitten zoeken. Behalve dit detail is het nl. echt een mooie film.  Moet ik de volgende keer dan maar geblindoekt naar de videotheek gaan ?

hihi, ik denk dat iedereen wel wat autistische trekjes heeft.

Comment door beate april 25, 2008 @ 12:11 pm

Beantwoord

Ik had het lang geleden met “Mes nuits sont plus belles que vos jours”. De titel is mooi, intrigerend zelfs, dus ik ging kijken, maar de film vond ik saai, ook al was Sophie Marceau bloedstollend mooi.
Grts, JB

Comment door JB april 28, 2008 @ 7:50 pm

Beantwoord