Ingedeeld onder: Senza Categoria
Wat een mooi boek. Als ik kon kiezen, zou ik de rest van mijn leven willen slijten door dit soort boeken te lezen. Helemaal uitsluitend. Geen werk, geen huis, geen was en plas, geen koken, geen zorgen, alleen Veronesi-boeken.
Pietro Paladini redt een vrouw van verdrinking en laat er bijna het eigen leven bij. Op dit zelfde moment, zo blijkt later, is zijn eigen vrouw onder ogen van zijn tienjarig dochtertje Claudia gestorven. Pietro’s verwachte verdriet blijft uit, maar hij stort zich wel volledig op de opvang en opvoeding van Claudia. Als het schooljaar weer begint, brengt hij haar naar school en besluit de hele dag voor de school in zijn auto te blijven wachten. Ook de volgende dag doet hij dat, en de volgende,… uiteindelijk drie maanden lang. Hij wil ver blijven van de firma waar hij een topjob heeft , maar al vlug blijkt dat zijn “wachtende” auto voor collega’s (en ook voor familie, vrienden en onbekenden) een ideale plaats om hun zorgen kwijt te kunnen. Pietro leert zo gaandeweg het kleine verdriet van anderen kennen en leeft zelf met hen mee. Het is alsof hij een beetje opnieuw of anders leert leven. Het is waarschijnlijk ook geen toeval dat dit “leerproces” vlak voor de school plaatsvindt. Zijn stil, schijnbaar onbestaande verdriet is trouwens erg gelijkend op dat van zijn dochtertje Claudia. Deze soort “regressie” naar het kinderleven wordt onderstreept door de titel: “kalme chaos”. Deze chaos is voor Pietro de chaos van de kinderwereld en de school, bijzonder herkenbaar op het einde van de schooldag. Er heerst een chaos maar die is onschuldig en geruststellend. (SPOILER) Het is uiteindelijk zijn dochtertje die hem erop wijst dat de situatie niet langer houdbaar is, en dat hij beter terugkeert naar zijn “volwassene” wereld. Die zal er anders uitzien dan tevoren. Pietro neemt zonder problemen afstand van zijn succescarrière…
Van het boek is ook een film gemaakt. Ik ben nieuwsgierig maar ook een beetje terughoudend, want ik denk dat ik de film maar moeilijk even mooi zal kunnen vinden als het boek.
1 Reactie tot nu toe
Plaats een reactie
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
[...] verdriet van de vader. Heel vreemd deed deze film mij en M. soms denken aan het boek van Veronesi, Kalme chaos, dat we onlangs allebei verslonden. Ook hier een vader die de tijd even stil zet, ook hier [...]
Pingback door Film « Bright sides juli 16, 2008 @ 7:55 am