Bright sides

Deze DVD was nog een souvenir van onze Lissabontrip vorige kerst. Na die een paar maanden in de kast te laten rijpen, hebben we dus eindelijk tijd genomen er naar te kijken.
En het was knap, dit debuut van de Portugees Marco Martins over een vader in zijn zoektocht naar zijn mysterieus verdwenen driejarig dochtertje Alice.

In de hoop Alice terug te vinden, installeert hij een tiental camera’s in huizen, appartementen, balkons enz. verspreid over heel  Lissabon, in de hoop om op de filmpjes een spoor van zijn dochter terug te vinden. Dat levert een aantal blauwachtige beelden op, een blauw waarmee ook de hele film is oversluierd. Een beetje zoals in Bleu van Trois couleurs dus, enkel dat ik hier wel snap waarom alles blauw is. De details van de verdwijning komen we niet te weten. We zien alleen de inspanningen en het stil verdriet van de vader. Heel vreemd deed deze film mij en M. soms denken aan het boek van Veronesi, Kalme chaos, dat we onlangs allebei verslonden. Ook hier een vader die de tijd even stil zet, ook hier vertellen anderen hun kleine zorgen aan de vader als “middelpunt” van het verdriet.  Zou Veronesi de film gezien hebben ? Soms denk ik dat ik meer lef zou moeten hebben in het leven: gewoon even mailen naar Veronesi en dit vragen.  Ook al is er geen enkele speciale reden om dit te willen weten.

Alleen het einde van Martins film beviel me niet zo. Om eerlijk te zijn, ik snapte dat einde eigenlijk niet. SPOILER SPOILER: Hij ziet een meisje op straat dat zijn dochter zou kunnen zijn, en loopt door. Waarom ? Wist hij dat het zij niet was ? Is hij eindelijk gestopt met de hele wereld in termen van Alice te zien ? Wil hij haar niet meer terugvinden ? Is hij te uitgeput nog verder te zoeken ? Ik hou niet van dit soort multi-interpreteerbare eindes. En wat het ook betekende: optimistisch was het niet. Dus je blijft ook niet echt met een vrolijk gevoel achter.  En ook al moet natuurlijk niet elke film een “feel good” movie zijn, toch kan ik het wel appreciëren als je je niet de hele avond rot moet voelen na het zien van een film.

Maar toch. Als u zich verveelt op een druilerige dag…