Bright sides

Zou het kunnen dat er zoiets kan ontstaan als een Stockholmsyndroom bij de computergebruiker ? Pakweg een maand geleden had ik mijn pc’tje met veel plezier uit het raam gekeild als er wéér eens een onbewaard document werd afgesloten na een foutmelding, of als het internet blokkeerde en er geen enkele pagina meer open geraakte.

Na een aantal intense dagen in gijzeling bij mijn computer, valt het me op dat ik hem heel anders begin aan te spreken. Ik zeg dan bijvoorbeeld (meestal niet luidop); “ja, computerke, ik weet het, gij zijt ook overspannen hè, ik weet het zene. Ma ja, ge zult toch moeten doorbijten hè, want we moeten nog veel doen… “

Of zou ik gewoon mijn kinderen missen ?