Bright sides

Ik ben sinds zaterdag héééélemaal alleen thuis: geen jengelende kindertjes, geen afleidende man, weinig bezoekjes. En dus ben ik hard aan de thesis aan het werken. De dagen zijn nu dubbel zo lang  dan normaal en ik denk dat ik mijn man en mijn kinderen en mijzelf eeuwig dankbaar zal zijn voor deze anderhalve week om volop aan de thesis te werken.
De bedoeling is om het écht helemaal af te hebben. Enfin. Ik bedoel daar mee, klaar om de nieuwe stukken nog voor te leggen aan mijn huis-corrector en man om de laatste (Italiaanse) taalfouten eruit te halen. Dat neemt nog wel de rest van augustus in beslag en ondertussen kan ik dan ook alles nog aan andere mensen laten lezen, aan voetnoten en bibliografie en dergelijke meer werken. 22 september is the final final deadline om de thesis “neer te leggen” (final als ik in december wil verdedigen, dan zouden we ook een studiedag organiseren samen met verdediging). Of het zal lukken weet ik nog niet [Het moet, Bright, het moet!]. Ik neem me voor ervoor te zorgen dat het af is. Ik bedoel: ik wil natuurlijk liefst langer aan alles zitten, en het nog beter maken, maar ik wil het ook af hebben, en dat tweede primeert nu even. Zoals een collega me ooit zei: als ‘t geld op is, is de thesis ook klaar… (en aangezien mijn geld al ongeveer een half jaar op is, is het nu wel tijd dat die thesis ook volgt)

Ik heb een gekke Amerikaanse collega-doctoranda (die op hetzelfde onderwerp doctoreert) en die stuurt mij zinnetjes door om me moed in te sprekken, die ik op bevel in een “google-sidebar” (nota’s) heb geschreven, zoals daar zijn “Something is better than nothing”, “Do your best. Your best varies.”. Super Amerikaans maar toch wel lief.

Ja, ja, ik hoor u al. Beter aan het werk gaan dan me met google-sidebars en dergelijjke bezig te houden. I will. I will.