Bright sides

Zoals al die gelukzakken die in het onderwijs staan, heb ik twee weken paasvakantie achter de rug. Met de kinderen alleen treinsgewijs naar Frankrijk gespoord (naar mijn ouders), filmbezoek, ramenobsessie gekregen (ja, na 30 jaar verdringen begin ik toch nog op mijn moeder te lijken -> wat is er mooier dan een proper venster?), ….

Nu terug naar het echte leven van de werkende mens. Eerlijk gezegd, na twee weken intensief samenleven met mijn kinderen, ben ik blij efkes van hen af te zijn. Met het vooruitzicht op hun schooldag vond ik ze vanochtend weer eerder schattig (nadat ik ze veelvuldig heb vervloekt tijdens die vakantie), vooral als ze verklaren met elkaar te trouwen… Sinds ik eens uitlegde dat soms ook mannen met mannen kunnen trouwen -en vrouwen met vrouwen- zien ze hierin geen problemen meer. Ik probeerde er nog iets tussen te krijgen over een verbod op huwelijken tussen bloedverwanten, maar daar hadden ze geen oren naar.

Terug naar mijn veeleisende (maar vaak sympathieke) volwassenen, is andere koek. Iets minder enthousiast dan mijn eigen kinderen, begin ik er terug aan, na alles schandalig te hebben verwaarloosd tijdens de vakantie. Een mens moet werken voor zijn geld, hè. That’s life.