Bright sides

Daar ben ik mee opgestaan. Met hoofdpijn. Ik zie de wereld (die ik anders al redelijk passief beschouw) nu door een filter van mijn kwaal. De bel klinkt onmenselijk hard, de poetsvrouw blijft onnoemelijk lang (waarvoor ik haar trouwens wel dankbaar ben), het licht schijnt wreedaardig hard, de kinderen maken nog meer ruzie dan anders en vooral, het bed lonkt onweerstaanbaar.
Sorry, kindjes, dat ik jullie naar die na-opvang heb gestuurd en jullie hiervoor heb omgekocht met bokes choco. Jullie papa zal het vanavond weer geursgewijs vaststellen (“altijd als ze naar de na-opvang zijn geweest hebben ze die geur weer”), maar dan ben ik al weg. Mijn cursisten gaan trotseren. Ik zal u niet vertellen hoe hun eisen over volwassenenonderwijs door mijn hoofdpijnfilter klinken.