Ingedeeld onder: Senza Categoria
Ik denk dat mensen de wereld graag in twee verdelen in functie van hun eigen ervaringen. Ik las ooit dat Kristien Hemmerechts de wereld verdeelt in wie al een dierbare verloor en wie niet. Mijn verdeling is platter, nog Amerikaanser, maar ik kan het niet helpen. Vaak vraag ik me af aan welke kant de mensen die ik ken zouden gestaan hebben tijdens WOII. Ik weet het. Het is een beetje een good guy – bad guy spelletje, maar voor sommige mensen zie je het gewoon voor je: met uniform en al, misbruik alom. Of in sommigen zie ik de brave meelopers, die alles zien en weten en niks durfden zeggen. En af en toe ontmoet ik een held, een stille uitzondering.
En tja, ook bij mijn werkgeefster heb ik nogal een precieze voorstelling. Nu wil het toeval (een beetje geholpen door google) dat ik ontdekte dat er ergens een monument aan mensen met dezelfde achternaam is gewijd (afkomstig uit hetzelfde stadje) dat nogal in trek is bij extreem rechts. Het is een ingewikkelde geschiedenis en het betekent nog niet dat haar familie ronduit collaborateur of meer van dat alles was, maar het komt in elk geval niet uit de tegengestelde richting. Toeval ?
Ik weet het. Ik moet misschien mijn psy eens contacteren.
3 Reacties tot nu toe
Plaats een reactie
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
Een paar dagen geleden op canvas nog eens een herneming gezien van die test (naam kwijt) waarbij de ene medemens zonder scrupulus stroomstoten toedient aan de andere (acteur) bij een verkeerd antwoord tot dodelijke dosis. Zolang er maar een professor achter hen zit die hen van hun individuele verantwoordelijkheid verlost, deden negen op de tien kandidaten duchtig ‘zoem zoem’ met de knop.
Comment door zapnimf juni 15, 2009 @ 12:59 pmMijn punt : ik weet niet of je zomaar op voorhand kan gaan verdelen in categoriën. We worden mettertijd een categorie.
(Net daarvoor had ik me nog afgevraagd hoe in bijvoorbeeld een Rwandagenocide mogelijk is dat buren elkaar later gaan uitmoorden.)
Jammer genoeg heb ik geen tv, want ik had die documentaire graag gezien. Mijn leraar psychologie (lerarenopleiding) heeft het ook eens over die experimenten gehad. En ook hij vond (zoals jij) dat mensen in die situatie allemaal hetzelfde deden… Maar hij had het toch ook zelf over iemand die het niet had gedaan. Hij beweerde dat dit enkel aan het moment lag, want bleek dat diezelfde proefpersoon later zonder te veel moeite in de Vietnamoorlog de wrede Amerikaanse bevelen uit te voeren (misschien kwam dit ook in de documentaire).
Comment door S. juni 16, 2009 @ 9:41 amMaar ik blijf geloven dat er mensen zijn die nu eenmaal langer weerstand bieden aan druk en bevelen dan anderen. En ja, je directrice in rol van de bad guy zien, dat is toch altijd tof !
blij dat je terug in blogland bent…
Dit was niet de originele test, maar eentje onlangs waarbij ze ‘het’ nog eens opnieuw deden. Die ene die we te zien kregen die weigerde deed dit toch omdat hij ertegen was – zelfs voor de wetenschap – om andere mensen te pijnigen.
Comment door zapnimf juni 16, 2009 @ 12:38 pm