Ingedeeld onder: Senza Categoria
Ellende. Pure ellende. Armoede, afzien, honger, …
Waarom hou ik toch zo van dramatische verhalen à la Angela’s Ashes ? Om mijn eigen (duizend maal kleinere) problemen even te vergeten ? Lees ik gewoon om dezelfde redenen waarom mensen naar Thuis kijken: omdat u druk maken in andermans problemen toch zo veel ontspannender is ?
Maar: ter verdediging van mijzelf. Er zijn toch nog een paar andere redenen waarom ik van dit boek hou. Ik hou van emigratieverhalen (en waarom juist weet ik ook niet: omdat ik zelf zo graag wil emigreren?). Ik hou van verhalen die een heel leven vertellen en liefst ook nog het leven van de kinderen en de kleinkinderen en de achterkleinkinderen; Ik hou van boeken die je de geschiedenis beter doen begrijpen. Ik hou van de Verenigde Staten en zijn aantrekkingskracht. Ik hou van verhalen waarin ondanks alles vriendschap, solidariteit enz. zichtbaar wordt. Ik hou van boeken waarin niet alles goed afloopt maar er toch nog een sprankeltje hoop overblijft.
En dit boek van Melania Mazzucco, Vita, heeft het allemaal. Het gaat over Italianen die op zoek gaan naar een beter leven in Amerika aan het begin van de 20ste eeuw.
En het is mooi. 
Momenteel geen reacties tot nu toe
Plaats een reactie
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
