Bright sides

Het slechte. Het is ingewikkeld, maar het komt er op neer dat M. vanochtend op zijn werk te horen kreeg dat zijn functie niet langer zal bestaan na de fameuze herstructurering van het bedrijf, waarbij vijftig procent van de werknemers de deur wordt gewezen. Zo iets als een doodsvonnis dus, enfin, voor wat zijn job betreft. Door één of andere wet in België moet er een soort afkoelingsperiode gerespecteerd worden en mogen ze nog niet weten wie er nu precies ontslagen wordt, maar dit klinkt niet goed.

Terwijl ik hier op het puntje van mijn stoel zit te wachten op meer nieuws en ongeveer vijftig keer per minuut mijn email controleer, lees ik dat ik als eerste ben gerangschikt voor een job waarvoor ik heb gesolliciteerd. Niet de job van mijn leven (halftijds om te beginnen), maar wel iets beter dan wat ik nu doe, iets waar ik veel zin in heb,… Goed nieuws dus.

En ja, natuurlijk voel ik me schuldig, dat ik al weken depressief rondloop, en ik luidkeels verkondig dat mijn leven een continu falen is en niemand van mijn uitzonderlijke kwaliteiten (eheu eheu) wil gebruik maken, terwijl M. er als altijd vrolijk en zelfzeker bijloopt… Maar, eerlijk waar, mijn kwaliteitjes zijn niets vergeleken bij die van M. Duimen maar dat het goedkomt.