Bright sides

Ik heb dit bericht een aantal keer herschreven, maar ik krijg de tragische ondertoon (die ik wil vermijden want het past niet bij de inhoud) niet weg. Hou u vast.

Uiststelgedrag is een ziekte. Dit kan ik meer dan ooit bevestigen. Sommige mensen lijden aan depressies, aan manisch gedrag, aan op hol geslagen fantasieën, aan neuroses, aan angstaanvallen, en sommigen lijden aan uitstelgedrag.

Dat ik hier een typisch slachtoffer ben, hoeft alvast geen betoog. U ziet het namelijk wel aan mijn blog. Een keer om de drie maanden een berichtje en dat is het dan weer. Maar als het maar alleen de blog was.

Al een heel jaar stel ik uit wat ik moet doen: mijn thesis herschrijven in boekvorm. Nu heb ik me twee weken van de kinderen “bevrijd” om hieraan te werken. Ik ben bijna in de helft van de periode en heb de bewuste thesis nog niet vast gehad. Eerst moest ik mijn bureau opruimen… Hoe ik ooit die thesis afkreeg weet ik niet. Surfend op het internet (een fantastische manier van procrastineren) vond ik dat schrijven het beste middel is tegen uitstelgedrag. Ik begin dus met een berichtje hier. Wie weet. Hierbij wens ik mezelf succes om de draad ondanks alles weer op te nemen.